Κύρωση του Πρωτοκόλλου του 2002 στη Διεθνή Σύμβαση των Αθηνών σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, του 1974
Νόμος 4195/2013
Σύνοψη
Ο Νόμος 4195/2013 (ΦΕΚ Α' 211/2013) κυρώνει το Πρωτόκολλο του 2002 στη Διεθνή Σύμβαση των Αθηνών σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, της 13ης Δεκεμβρίου 1974. Η κύρωση γίνεται βάσει άρθρου 28 παρ. 1 του Συντάγματος. Το Πρωτόκολλο ενισχύει το επίπεδο αποζημίωσης επιβατών και εισάγει αντικειμενική ευθύνη μεταφορέων, απλοποιεί τη διαδικασία αναπροσαρμογής ορίων και θεσπίζει υποχρεωτική ασφάλιση. Η Σύμβαση όπως τροποποιείται διαβάζεται ως ενιαία πράξη με το Πρωτόκολλο (Άρθρο 15).
Σκοπός
Πρωτεύουσα πράξη: κύρωση του Πρωτοκόλλου του 2002 στη Διεθνή Σύμβαση των Αθηνών για θαλάσσια μεταφορά επιβατών και αποσκευών (1974), με σκοπό την ενίσχυση αποζημίωσης, τη θέσπιση αντικειμενικής ευθύνης μεταφορέων και υποχρεωτικής ασφάλισης. Δευτερεύουσες διατάξεις: τροποποιήσεις άρθρων της Σύμβασης (Άρθρα 3, 4a, 7, 8, 10, 12, 13, 16, 18, 20), θεσπισμός κανόνων δικαιοδοσίας και αναγνώρισης αποφάσεων, ρυθμίσεις για πιστοποιητικά ασφάλισης (Άρθρο 5) και διατάξεις περί καταγγελίας και τροποποίησης ορίων.
Κύριες αλλαγές
Κύρωση του Πρωτοκόλλου του 2002 στη Διεθνή Σύμβαση των Αθηνών για θαλάσσια μεταφορά επιβατών και αποσκευών, με ενίσχυση αποζημίωσης και αντικειμενική ευθύνη μεταφορέων.
Διατήρηση ισχύος διατάξεων του ν. 1922/1991 που αναπαράγουν διατάξεις της Σύμβασης, στο βαθμό που δεν τροποποιούνται από το Πρωτόκολλο.
Θέσπιση ευθύνης μεταφορέα για θάνατο ή σωματική βλάβη επιβάτη λόγω ναυτικού συμβάντος έως 250.000 λογιστικές μονάδες ανά περίπτωση, με αποδέσμευση σε περιπτώσεις πολεμικής πράξης, εχθροπραξιών ή φυσικού φαινομένου έκτακτου χαρακτήρα.
Θέσπιση υποχρεωτικής ασφαλιστικής κάλυψης για μεταφορείς επιβατών με πλοία που μεταφέρουν περισσότερους από δώδεκα επιβάτες, με όριο κάλυψης 250.000 λογιστικές μονάδες ανά επιβάτη.
Οι Λιμενικές Αρχές (Κεντρικά Αρχειοπαρασκευαστικά, Λιμεναρχεία και Υπολιμεναρχεία) ορίζονται ως αρμόδιες για έλεγχο και εφαρμογή του νόμου.
Θέσπιση ορίου ευθύνης μεταφορέα για θάνατο ή σωματικές βλάβες επιβάτη σε 400.000 λογιστικές μονάδες ανά επιβάτη και ανά περίπτωση, με δυνατότητα εθνικού ορίου που δεν είναι μικρότερο.
Ορισμός λογιστικής μονάδας ως Ειδικών Τραβηκτικών Δικαιωμάτων (SDR) του ΔΝΤ, με μετατροπή στο εθνικό νόμισμα και δυνατότητα χρήσης χρυσού φράγκου για κράτη μη μέλη ΔΝΤ.
Αντικατάσταση του Άρθρου 17 της Σύμβασης από νέο κείμενο.
Θέσπιση κανόνων αναγνώρισης και εκτέλεσης αποφάσεων αρμόδιου δικαστηρίου, με εξαιρέσεις για δόλιο/απατηλό τρόπο απόκτησης ή έλλειψη ειδοποίησης.
Τροποποίηση/αντικατάσταση του Άρθρου 20 της Σύμβασης με νέο κείμενο.
Ενσωμάτωση υποδείγματος πιστοποιητικού στο παράρτημα της Σύμβασης και προσθήκη Άρθρου 1a ως «Άρθρο 19 - Παράρτημα».
Ερμηνεία: η Σύμβαση και το Πρωτόκολλο διαβάζονται ως ενιαία πράξη, με εφαρμογή μόνο σε αξιώσεις από συμβάντα μετά την έναρξη ισχύος.
Προσθήκη Άρθρου 22α στη Σύμβαση, θεσπίζοντας κανόνες δικαιοδοσίας για αγωγές βάσει Άρθρων 3 και 4.
Υπογραφή του Πρωτοκόλλου από 1η Μαΐου 2003 έως , με δυνατότητα υπογραφής υπό επικύρωση ή προσχώρησης.
Άκυροι όροι: οποιοσδήποτε συμβατικός όρος πριν το συμβάν που αποσκοπεί σε απαλλαγή ευθύνης ή καθορισμό κατώτερου ορίου, εκτός Άρθρο 7 παρ. 4.
Θέσπιση απαλλαγής από ευθύνη για ζημίες που προκαλούνται από πυρηνικό ατύχημα, με εξαιρέσεις βάσει Σύμβασης Παρισίων 1960 και εθνικής νομοθεσίας.
Καταγγελία Πρωτοκόλλου από οποιοδήποτε Συμβαλλόμενο Κράτος, με ισχύ δώδεκα μήνες μετά την κατάθεση του εγγράφου.
Διάσκεψη αναθεώρησης/τροποποίησης συγκλείεται από τον Οργανισμό, με πλειοψηφία δύο τρίτων για έγκριση τροποποιήσεων ορίων.
Ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών ορίζεται ως θεματοφύλακας, με ενημερώσεις για υπογραφές, καταθέσεις και τροποποιήσεις.
Το Πρωτόκολλο συντάχθηκε σε ένα μόνο αντίτυπο στις αραβική, κινεζική, αγγλική, γαλλική, ρωσική και ισπανική γλώσσα — όλα τα κείμενα είναι εξίσου αυθεντικά.
Σχέσεις με άλλα νομοθετήματα (αυτόματη εξαγωγή):
- Τροποποιεί το Σύνταγμα (άρθρο 1).
- Τροποποιεί το ν. 1922/1991 (άρθρο 2).
- Εξουσιοδοτεί ρύθμιση με υπουργική απόφαση (άρθρο 5).
- Αναφέρεται στο ν.δ. 187/1973 (άρθρο 5).
Ποιους αφορά
Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (IMO), Γενικός Γραμματέας, μεταφορείς θαλάσσιας μεταφοράς επιβατών και αποσκευών, πλοιοκτήτες, ναυλωτές, διαχειριστές πλοίων, Λιμενικές Αρχές, Υπουργός Ναυτιλίας και Αιγαίου, αρμόδιες αρχές Συμβαλλόμενων Κρατών
Το Civix δεν παρέχει νομική συμβουλή. Οι περιλήψεις μπορεί να περιέχουν σφάλματα. Επαληθεύετε πάντα το επίσημο κείμενο.